Ασκήσεις επαναληπτικές

1. Υδατικό διάλυμα (Δ₁) οξέος ΗΑ συγκέντρωσης 0,1Μ έχει pH=3 στους θ^οC. Υδατικό διάλυμα (Δ₂) άλατος NaA 0,01M έχει pOH=5 στους θ^οC.

α.      Να βρείτε την τιμή της K_w καθώς και το pH του καθαρού νερού σε αυτές τις συνθήκες.

β.      Να εξηγήσετε αν η θερμοκρασία θ^οC είναι μικρότερη ή μεγαλύτερη των 25^οC.

γ.      Σε 200mL Η₂Ο προστίθενται 0,04g Ca οπότε γίνεται η παρακάτω αντίδραση:

Ca_(s) + 2H₂O_(l)  ⟶  Ca(OH)_2(aq) + H₂↑

Τελικά σχηματίζεται διάλυμα (Δ₃) που έχει όγκο 200mL, ενώ εκλύεται και αέριο.

γ₁.     Να βρείτε το pΗ του διαλύματος (Δ₃) που σχηματίζεται στους θ^οC, καθώς και τον όγκο του αερίου που εκλύεται μετρημένο σε S.T.P. συνθήκες.

γ₂.     Πόσα mL του διαλύματος Δ₁ πρέπει να αναμιχθούν με 50mL του διαλύματος Δ₃ ώστε να προκύψει διάλυμα Δ₄ που έχει pΟΗ=8 στους θ^οC;

Δίνεται ότι: τα αριθμητικά δεδομένα του προβλήματος επιτρέπουν τις γνωστές προσεγγίσεις, στους 25 ^οC για το Η₂Ο είναι K_W=10^-14, το Ar του Ca=40.

2. Διαθέτουμε τα παρακάτω διαλύματα σε θερμοκρασία 25^οC

Δ₁: 100ml οξέος ΗΑ C=0,1M

Δ₂:400ml άλατος ΝαΑ C=0,1M

Δ₃:100ml   οξέος ΗΒ C=0,1M

Δ₄:400ml άλατος ΝαΒ  C=0,2M

Για τα παραπάνω διαλύματα έχουμε τις εξής πληροφορίες:

Α) Με ρύθμιση του ΡΗ του διαλύματος Δ₁  χωρίς μεταβολή του όγκου του διαλύματος σε οποιαδήποτε τιμή η συγκέντρωση των ιόντων [Α^-]=0,1Μ

B) Αν αναμίξουμε τα Δ₂ και Δ₄ προκύπτει διάλυμα Δ₅ με PH=9.

Nα βρεθούν:

i)  To PH όλων των παραπάνω διαλυμάτων.

ii)  Αν αναμίξουμε μέρος των διαλυμάτων Δ₃ και Δ₄ προκύπτει μέγιστος όγκος ρυθμιστικού διαλύματος Δ₆ με ΡΗ=5.Ποιος ο μέγιστος όγκος του ρυθμιστικού διαλύματος Δ₆;

iii) To PH που θα προκύψει από την ανάμιξη και των τεσσάρων παραπάνω διαλυμάτων.

Δίνεται  Κw=10^-14  και log2=0,3  log3,5≈0,5

3. Το επόμενο διάγραμμα παριστάνει την καμπύλη ογκομέτρησης 50 mL υδατικού διαλύματος Δ₁ μιας ουσίας (Χ) με πρότυπο υδατικό διάλυμα ΗCl 0,2M ή NaOH 0,2M παρουσία του δείκτη ΗΔ (pK_aΗΔ=9, όξινη μορφή ΗΔ: κόκκινο χρώμα, βασική μορφή Δ^- :κίτρινο χρώμα).

Στο ισοδύναμο σημείο της ογκομέτρησης (σημείο Α) βρέθηκε ότι οι δύο συζυγείς μορφές του δείκτη έχουν ίσες συγκεντρώσεις: [ΗΔ]=[Δ^-].

α) Η ογκομέτρηση αυτή είναι οξυμετρία ή αλκαλιμετρία;

β) Το ογκομετρούμενο διάλυμα περιέχει: i) KOH   ii) HF iii) NH₃   iv) HNO₃

γ) Όταν προσθέσουμε 20 mL από το πρότυπο διάλυμα, ισχύει τότε ο τύπος Henderson-Hasselbalch στο ογκομετρούμενο διάλυμα;

δ) Ποιο είναι το pH και το χρώμα του ογκομετρούμενου διαλύματος στο ισοδύναμο σημείο;

ε) Ο δείκτης βρομοκρεσόλη (3,8-5,5) είναι κατάλληλος για την παραπάνω ογκομέτρηση;

στ) Να βρεθεί η [Η₃Ο⁺] στο αρχικό διάλυμα Δ₁.

ζ) Ποιο ποσοστό της αρχικής ποσότητας της ογκομετρούμενης ουσίας (Χ) έχει εξουδετερωθεί όταν στο ογκομετρούμενο διάλυμα ισχύει: [ΗΔ]=2500[Δ^-];

η) Ποια σχέση συνδέει τις συγκεντρώσεις [ΗΔ] και [Δ^-] αν προσθέσουμε 10 mL από το πρότυπο διάλυμα;

θ) Ποιος είναι ο όγκος του ογκομετρούμενου διαλύματος όταν αυτό έχει pH=5;

ι) Αν η ογκομέτρηση σταματούσε όταν έχουμε προσθέσει 49 mL πρότυπου διαλύματος ποιο είναι το % σφάλμα της ογκομέτρησης;

Για το Η₂Ο: Κ_w=10^-14. Ισχύουν οι γνωστές προσεγγίσεις.

4. Σε 2 L νερό διαλύουμε 2,24 L αέριας αμμωνίας μετρημένα σε S.T.P. και προκύπτει διάλυμα Δ₁ όγκου V₁ = 2 L.

α. Να βρεθεί το pH του διαλύματος Δ₁.

Στο Δ₁ προσθέτουμε στερεό μίγμα Ca, Mg, μάζας m = 0,88 g, και προκύπτει διάλυμα Δ₂ όγκου 2L, το οποίο διαφέρει στο pH από το Δ₁ κατά 1 μονάδα.

β. Να βρείτε την σύσταση του μίγματος Ca, Mg, και τον βαθμό ιοντισμού της ΝΗ₃.

Στο Δ₂ προσθέτουμε διάλυμα HCℓ συγκέντρωσης . Μέχρι να γίνουν όλες οι δυνατές αντιδράσεις καταναλώσαμε από το διάλυμα του HCCℓ όγκο V₂.

Στο διάλυμα Δ₃ (της ανάμιξης του Δ₂ και του διαλύματος του HCℓ) που προκύπτει, να βρεθεί:

γ. Ο όγκος V₂ του διαλύματος του HCℓ και το pH.

Σε κάποιες από τις παραπάνω αντιδράσεις που πραγματοποιήθηκαν είχαμε παραγωγή αερίου

δ. Να βρεθεί ο συνολικός όγκος που ελευθερώθηκε μετρημένος σε S.T.P.

5. Διαθέτουμε τα παρακάτω διαλύματα οξέων στους 25^ο C:

Δ₁:  διάλυμα ασθενούς οξέος ΗΑ συγκέντρωσης C₁=1M με σταθερά Κα=10^-6 και όγκου 1l

Δ₂: διάλυμα ασθενούς οξέος ΗB συγκέντρωσης C₂=1M με σταθερά Κα=10^-8 και όγκου 1l

Δ₃: διάλυμα ισχυρού οξέος ΗΓ συγκέντρωσης C₃=10^-2M  και όγκου 1l

Να βρεθούν :

α) To ΡΗ  του καθενός από τα παραπάνω διαλύματα Δ₁ Δ₂ & Δ₃.

β) O μέγιστος όγκος διαλύματος με τελικό ΡΗ=3,5  που θα μπορούσε  προκύψει  με ανακάτεμα μέρους ή και ολόκληρων :

 i) των διαλυμάτων  Δ₁ & Δ₂ 

 ii) των διαλυμάτων  Δ₁ & Δ₃

 iii) των διαλυμάτων Δ₂ & Δ₃

γ) O μέγιστος όγκος διαλύματος με τελικό ΡΗ=3  που θα προκύψει  με ανακάτεμα  μέρους ή ολόκληρων  των τριών διαλυμάτων Δ₁ Δ₂ & Δ₃.

Δίνεται 10^3/2=2,15

6. Σε πέντε ποτήρια περιέχονται τα παρακάτω υδατικά διαλύματα:

Υ₁: διάλυμα HCl 0,1Μ,

Υ₂: διάλυμα NH₃ 0,05Μ,

Υ₃: διάλυμα NH₄Cl 1Μ,

Υ₄: διάλυμα ΚΟΗ 0,1Μ,

Υ₅: διάλυμα NaCl 0,1Μ.

Επίσης διαθέτουμε τους παρακάτω δείκτες:

¨        ΗΔ ο οποίος είναι οργανικό οξύ με Κa=10^-5. Με την όξινη μορφή του συζυγούς ζεύγους του να έχει χρώμα μπλε και τη συζυγή βασική της να έχει χρώμα κίτρινο.

¨        Β ο οποίος είναι είναι οργανική βάση με Κb=10^-3. Με την όξινη μορφή του συζυγούς ζεύγους του να έχει χρώμα κίτρινο και τη συζυγή βασική της να έχει χρώμα μπλε.

α.   Aν τα ποτήρια που περιέχουν τα διαλύματα Υ₁ έως και Υ₅ δεν περιέχουν ετικέτες, προτείνετε μια μέθοδο χρησιμοποιώντας τους παραπάνω δείκτες ώστε να καταλάβουμε ποιο είναι το περιεχόμενο του κάθε ποτηριού.

β.    Ζυγίζουμε 10 g από ένα δείγμα Na και το τοποθετούμε σε ογκομετρική φιάλη στην οποία έχουμε βάλει κατάλληλη ποσότητα νερού ώστε όταν σταματήσει η έκλυση αερίου το διάλυμα Y₆ που προκύπτει εφόσον αποκτήσει θερμοκρασία 25^ο C, να έχει όγκο 400 mL. Τοποθετούμε ποσότητα του διαλύματος Υ₆ μέσα στην προχοΐδα και με αυτό ογκομετρούμε 20 mL από το διάλυμα Υ₃ οπότε προκύπτει η παρακάτω καμπύλη ογκομέτρησης:

Να βρείτε:

β₁.   Την %w/w καθαρότητα του δείγματος του Na,

β₂.   Το ω δηλαδή, το pH στο ισοδύναμο σημείο (Ι.Σ.) της παραπάνω ογκομέτρησης,

β₃.   Το φ δηλαδή, το pH στο μέσο (Μ) της παραπάνω ογκομέτρησης,

β₄.   Ποιος από τους δείκτες ΗΔ ή Β είναι κατάλληλος για την παραπάνω ογκομέτρηση,

β₅.   Το λόγο των συγκεντρώσεων των δυο συζυγών μορφών του δείκτη που επιλέξατε στο ισοδύναμο σημείο της παραπάνω ογκομέτρησης.

Δίνονται:

Ø  Όλα τα διαλύματα βρίσκονται στους 25^ο C όπου για το νερό είναι K_W=10^-14 και για την ΝΗ₃Κb=2·10^-5.

Ø  Σε όλα τα διαλύματα μπορούν να γίνουν όλες οι γνωστές προσεγγίσεις.

Ø  Για τους δείκτες η χρωματική αλλαγή γίνεται αντιληπτή, μόλις η συγκέντρωση της μιας συζυγούς μορφής του δείκτη γίνει δεκαπλάσια της άλλης.

Ø  Η σχετική ατομική μάζα (Ar) του Na=23 και log2=0,3.

Ø  Θεωρήστε ότι οι προσμίξεις του δείγματος του Na είναι αδρανείς.

7. Το παρακάτω σχήμα μας δείχνει διάφορες αναμίξεις διαλυμάτων που βρίσκονται μέσα σε συγκεκριμένα δοχεία και  έχουν  συγκεκριμένες συγκεντρώσεις. Ολες  οι ποσότητες των διαλυμένων ουσιών των διαλυμάτων είναι  μεταξύ τους σε στοιχειομετρική αναλογία.

Aν είναι γνωστό ότι το διάλυμα που βρίσκεται στο  δοχείο Γ είναι ουδέτερο ενώ το διάλυμα που βρίσκεται στο δοχείο Δ είναι όξινο και το διάλυμα που βρίσκεται στο δοχείο Ε είναι βασικό να βρεθούν:

α) Τι ουσία περιέχει το κάθε δοχείο αν είναι γνωστό ότι μπορεί να είναι βάση ή οξύ;

β) Τι σχέση πρέπει να έχουν οι σταθερές Κα και Κβ για τις ουσίες στα δοχεία Α,Β;

8. Τέσσερα δοχεία  περιέχουν: 

Το δοχείο Α περιέχει 100ml διαλύματος ασθενούς οξέος ΗΑ  συγκέντρωσης 0,1Μ και σταθεράς ιοντισμού Κ_α1=3.10^-5. 

Το δοχείο Β περιέχει 100ml διαλύματος ασθενούς οξέος ΗΒ  συγκέντρωσης 0,1Μ και σταθεράς ιοντισμού Κ_α2=5.10^-5.

Το δοχείο Γ περιέχει 100ml διαλύματος ασθενούς οξέος ΗΓ  συγκέντρωσης 0,1Μ και σταθεράς ιοντισμού Κ_α3=2.10^-5.

Το δοχείο Δ περιέχει 700ml νερού. 

Ανακατώνουμε όλα  τα παραπάνω διαλύματα οπότε  σχηματίζεται ένα νέο διάλυμα  Ε. 

Στην συνέχεια προσθέτουμε στο διάλυμα Ε 0,03mol NaOH και προκύπτει τελικό διάλυμα Ζ.

Να βρεθούν τα ΡΗ των διαλυμάτων Ε και Ζ. 

Η θερμοκρασία των διαλυμάτων  σταθερή  25^οC . Η προσθήκη ΝαΟΗ δεν αλλάζει το όγκο του διαλύματος και  η Κ_W=10^-14

9. Διάλυμα  Δ₁ περιέχει Ca(OH)₂ και έχει συγκέντρωση C₁=0,5Μ. Διάλυμα Δ₂ περιέχει Βα(ΟΗ)₂  με συγκέντρωση C₂=0,5M. Aνακατεύουμε 200ml από κάθε ένα από τα παραπάνω διαλύματα και προκύπτει νέο διάλυμα Δ₃. Στο διάλυμα  Δ₃ προσθέτουμε ποσότητα ασθενούς οξέος ΗΑ (Κ_αΗΑ=10^-6) ώστε να συμβεί πλήρης εξουδετέρωση και να προκύψει νέο διάλυμα Δ₄ ίδιου όγκου με το Δ₃.

Να βρεθούν :

Α)  To PH του Δ₃

 Β)  Το ΡΗ του Δ₄

 Γ)  Η  ποσότητα του ΗΑ που πρέπει να προσθέσουμε στο διάλυμα Δ₄ για να σχηματιστεί διάλυμα Δ₅ που το ΡΗ του Δ₅ να διαφέρει σε σχέση με το ΡΗ του Δ₃ κατά 8 μονάδες.

Δίνεται η Κw=10^-14.

10. 20 ml διαλύματος H₂SO₄ άγνωστης συγκέντρωσης ογκομετρείται με πρότυπο διάλυμα ΝaOH 1 Μ. Η καμπύλη της ογκομέτρησης δίνεται στο παρακάτω σχήμα:

Όταν είχε προστεθεί ο μισός όγκος (V₁)  από τον απαιτούμενο για την πλήρη εξουδετέρωση του οξέος (V_ΙΣ), το pH του διαλύματος βρέθηκε ίσο με 1,4.

Α) Να βρείτε τον όγκο του προτύπου διαλύματος που χρησιμοποιήθηκε στο ισοδύναμο σημείο.

Β) Να βρείτε τη συγκέντρωση του αρχικού διαλύματος H₂SO₄.

Τα διαλύματα είναι υδατικά σε θερμοκρασία 25^oC. Το H₂SO₄ είναι ισχυρό στον πρώτο του ιοντισμό, ενώ η σταθερά του δεύτερου ιοντισμού είναι Κ_a2=10^-2. Δίνονται : Κ_w=10^-14 και log4=0,6.

ΚΑΥΣΗ

ΚΑΥΣΗ

Η χρησιμοποίηση της φωτιάς από τον άνθρωπο ήταν ένα από τα σημαντικότερα βήματα της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους . Η αντίδραση αυτή του οξυγόνου (Ο₂) της ατμόσφαιρας  με τις ουσίες που περιέχει το ξύλο αποτέλεσε το πρώτο και σημαντικότερο χημικό φαινόμενο του ανθρώπινου είδους , το οποίο ο άνθρωπος χρησιμοποίησε σαν πηγή κυρίως ενέργειας , σαν πηγή φωτισμού αλλά και σαν όπλο. Το  φαινόμενο αυτό εξακολουθεί να  αποτελεί   και σήμερα  ίσως το σπουδαιότερο τμήμα της ανθρώπινης δραστηριότητας με τα θετικά της ( παραγωγή ενέργειας που είναι απαραίτητη για την πραγματοποίηση των χημικών αντιδράσεων και επομένως την παραγωγή σημαντικών υλικών )  αλλά και τα αρνητικά της  (παραγωγή ουσιών που ρυπαίνουν το περιβάλλον και δημιουργούν τεράστια προβλήματα στο οικοσύστημα ).

           Καύση ονομάζεται η αντίδραση μίας χημικής ουσίας με το οξυγόνο (ταχεία οξείδωση γενικότερα) και συνοδεύεται με την παραγωγή θερμότητας και φωτός .

Η καύση επομένως είναι μία σημαντική ιδιότητα  των περισσοτέρων χημικών ενώσεων και ειδικότερα των οργανικών ενώσεων , εφόσον όλες οι οργανικές ενώσεις καίγονται .

Τα σώματα που ενώνονται κυρίως με το οξυγόνο και μετατρέπουν τη χημική τους ενέργεια  σε θερμική ονομάζονται καύσιμα. Η θερμική ενέργεια  που παράγεται από την καύση των καυσίμων μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ηλεκτρισμού , για την θέρμανση και για την κίνηση των μεταφορικών μέσων.

Τα σπουδαιότερα καύσιμα είναι:

ΚΑΥΣΙΜΟ	ΣΥΣΤΑΣΗ	ΘΕΡΜΑΝΤΙΚΗ ΑΞΙΑ
Ανθρακίτης	94% C	31,4 MJ/Kgr
Ξυλάνθρακας	60% C,35% Η2Ο	11,6  MJ/Kgr
Λιγνίτης	67% C	21  MJ/Kgr
Ξύλο	53% C , 35% Η2Ο	13  MJ/Kgr
Βενζίνη	Κυρίως C8H18	35      MJ/Kgr
Αιθανόλη	C2H5OH	29,8 -23,5  MJ/Kgr
Μεθανόλη	CH3OH	23,8 - 18,8  MJ/Kgr
Φυσικό αέριο	CH4	55   MJ/Kgr
Υγραέριο	C3H8 και C4H10	49,5   MJ/Kgr
Υδρογόνο	H2	143   MJ/Kgr

ΣΤΕΡΕΑ

ΥΓΡΑ

ΑΕΡΙΑ

Με ποια σώματα γίνεται η καύση ;

 Η καύση μπορεί να γίνει με τα εξής σώματα :

α) το οξυγόνο (O₂)

β) αέρα συνήθως ( 20% Ο₂ , 80% Ν₂ )

VO₂ = 1/5 V _αέρα  ,  VN₂ = 4/5 V _αέρα  ,  VN₂ = 4 VO₂

γ) οξυγονούχες ενώσεις που παρέχουν εύκολα  οξυγόνο π.χ  CuO , KClO_{3 .}

 η μεταβολή στη μάζα της ουσίας θα οφείλεται στο O₂   π.χ    Δm = m _CuO – m _Cu

Ανάλογα με την ποσότητα της ένωσης ( οργανική συνήθως ) και το μέσο που προκαλεί την καύση αυτή μπορεί να είναι :

α) πλήρης ή τέλεια καύση , όταν υπάρχει η απαιτούμενη  ή περίσσεια  ποσότητας του μέσου που προκαλεί την καύση.

       Τα προϊόντα κατά την πλήρη καύση είναι συγκεκριμένα και κυρίως CO₂ και Η₂Ο

β)  ατελής καύση , όταν υπάρχει λιγότερη ποσότητα  του μέσου από αυτή που απαιτείται για την πλήρη καύση .

       Τα προϊόντα κατά την ατελή καύση δεν είναι συγκεκριμένα και κυρίως είναι CO ή C ή μίγμα  CO₂ , CO , C  και Η₂Ο

Γραφή μίας αντίδρασης πλήρους καύσης :

Αντιδρώντα:

Γράφουμε τον πιο συνοπτικό μοριακό τύπο της οργανικής ένωσης αν είναι γνωστός .

Συμβολίζουμε κατάλληλα (γενικό μοριακό τύπο )την οργανική ένωση αν δεν είναι γνωστή .

Όταν έχουμε καύση με αέρα στα αντιδρώντα γράφουμε μόνο το οξυγόνο γιατί το άζωτο δεν μετέχει στην αντίδραση.

Προϊόντα:

Γράφουμε τα προϊόντα της πλήρους καύσης που εξαρτώνται από το είδος των στοιχείων που περιέχει :

Στοιχείο            C                 H           O            N               S             X

Προϊόν             CO₂                H₂O         ---           N₂            SO₂           X₂ 

Συντελεστές :

Βάζουμε τους συντελεστές της αντίδρασης ως εξής :

Στο CO₂ :  τον αριθμό των ατόμων C στο μόριο της ένωσης .

Στο H₂O :  τον αριθμό των ατόμων H στο μόριο της ένωσης διά 2 .

Στο   Ο₂ :  υπολογίζουμε τα άτομα Ο στα προϊόντα , αφαιρούμε  τα άτομα Ο της ένωσης αν υπάρχουν και διαιρώντας δια 2  είναι ο συντελεστής του Ο₂ .

Παραδείγματα:

CH₄  +   2O₂                 CO₂   +  2 H₂O

C₂ H₄  +   3O₂               2 CO₂   +  2 H₂O              

 C_νΗ_2ν+2   +     (3ν+1)/2    Ο₂                   ν  CO₂      +   (ν+1) H₂O     

C₂ H₆Ο  +    3O₂                  2 CO₂   +  3 H₂O     

C_χ H_ψ  +  (4χ+ψ)/4 O₂           χCO₂   +  ψ/2 H₂O       

Kαυσαέρια :

Όλα τα αέρια προϊόντα της καύσης λέγονται καυσαέρια  και μπορούν να δεσμευθούν διαδοχικά  ως εξής :

H₂O :  α)   με ψύξη των προϊόντων της καύσης υγροποιούνται οι υδρατμοί , επομένως :

ΔV _ψύξη = V H₂ O

β)  διαβίβαση των καυσαερίων μέσα από υγροσκοπική ουσία ( αφυδατική ) π.χ   π-Η₂SO₄ , P₂O₅ , άνυδρα άλατα CaCl₂ , CuSO₄  και άρα :

Δm_υγρος = m H₂ O                      ,               ΔV_καυσ = V H₂ O

CO₂ :  διαβίβαση των καυσαερίων μέσα από διάλυμα βάσης ( π.χ NaOH , Ca(OH)₂ ) επομένως :

Δm_βαση = m CO₂                      ,               ΔV_καυσ = V CO₂

ΑΣΚΗΣΕΙΣ

1. Καίμε πλήρως  18 g πεντανίου .Να βρεθούν:

      α) Πόσα g H₂O σχηματίζονται.

      β) Πόσα L CO₂ σε STP παράγονται.

      γ) Πόσα L O₂ σε STP χρησιμοποιούνται για την καύση.

2.   Ζυγίσαμε ένα γκαζάκι που περιείχε βουτάνιο και βρήκαμε τη μάζα του ίση με 550 g . Το χρησιμοποιήσαμε για 20 min και όταν το ξαναζυγίσαμε βρήκαμε τη μάζα του 535,5 g.

α. Πόση μάζα CO₂ παράχθηκε με την παραπάνω χρήση;

β. Ποιος είναι ο μέσος ρυθμός έκλυσης θερμότητας από αυτή την καύση, αν η θερμαντική αξία του βουτανίου είναι 49,1 KJ/g ;

3. Μια ποσότητα αλκανίου καίγεται πλήρως και δίνει 11 g CO₂ και 6 g H₂O . Να βρεθεί ο μοριακός του τύπος.                                                           

4. 2,8 L αερίου αλκενίου μετρημένα σε συνθήκες  stp  καίγονται πλήρως και δίνουν 11 g CO₂. Να βρεθεί ο μοριακός του τύπος.                                

5. Μια ποσότητα αλκινίου καίγεται πλήρως και δίνει 14 L CO₂ μετρημένα σε πρότυπες συνθήκες και 9 g H₂O.  Να βρεθεί ο μοριακός του τύπος.  

6. Μια ποσότητα αλκινίου καίγεται πλήρως και καταναλώνει 5.6 L O₂ μετρημένα σε πρότυπες συνθήκες. Κατά την καύση αυτή παράγονται 2,7 g H₂O. Να βρεθεί ο μοριακός του τύπος.  

7. Κατά την τέλεια καύση αλκανίου καταναλώνονται 28 L O₂ μετρημένα σε πρότυπες συνθήκες και παράγονται 33 g CO₂. Να βρεθεί ο μοριακός του τύπος.  

8. Κατά την καύση αλκανίου παράγονται 4,4 g CO₂ και 2,1 g H₂O .α) Να βρεθεί ο μοριακός του τύπος. β) Να γραφούν και να ονομασθούν οι δυνατοί συντακτικοί τύποι.                                                              

9. 5,6 L αερίου υδρογονάνθρακα μετρημένα σε συνθ. STP καίγονται πλήρως και δίνουν 33 g CO₂ και 13,5 g H₂O.  Να βρεθεί ο μοριακός του τύπος. 

10.  2,8 L αερίου υδρογονάνθρακα καίγονται πλήρως και καταναλώνουν 5.6 L O₂. Κατά την καύση παράγονται 4,5 g H₂O.  Να βρεθεί ο μοριακός τύπος του υδρογονάνθρακα αν οι όγκοι μετρήθηκαν σε πρότυπες συνθήκες.

11. Αλκάνιο καίγεται πλήρως και δίνει τριπλάσια μάζα CO₂ από τη μάζα του. Να βρεθεί ο μοριακός του τύπος. 

12. Αλκίνιο απαιτεί για την πλήρη καύση του τετραπλάσιο όγκο O₂ από τον όγκο του. Να βρεθεί ο μοριακός του τύπος. 

13. 50 mL αέριου υδρογονάνθρακα καίγονται τέλεια με την κατανάλωση 300 mL. Κατά την καύση παράγονται 200 mL CO₂. Να βρεθεί ο μοριακός τύπος του υδρογονάνθρακα, αν οι όγκοι μετρήθηκαν στις ίδιες συνθήκες.

14. Μια ποσότητα αέριου υδρογονάνθρακα καίγεται τέλεια καταναλώνοντας πενταπλάσιο όγκο O₂ και δίνει τριπλάσιο όγκο CO₂ από τον όγκο του. Να βρεθεί ο μοριακός τύπος του υδρογονάνθρακα, αν οι όγκοι μετρήθηκαν στις ίδιες συνθήκες. 

15. Άκυκλος υδρογονάνθρακας με σχετική μοριακή μάζα 70, καίγεται τέλεια και δίνει 5,6 L CO₂ μετρημένα σε πρότυπες συνθήκες και 4,5 g H₂O.  α) Να βρεθεί ο μοριακός τύπος του υδρογονάνθρακα. β) Να γραφούν και να ονομασθούν οι δυνατοί συντακτικοί τύποι. 

16. Κατά την καύση υδρογονάνθρακα του τύπου C_vH_2v-2 παράγεται ίση μάζα νερού με τη μάζα του υδρογονάνθρακα. α) Να βρεθεί ο μοριακός του τύπος. β) Να γραφούν και να ονομασθούν οι δυνατοί συντακτικοί τύποι.

17.  7 g αλκενίου καίγονται πλήρως και δίνουν 9 g H₂O. Να βρεθεί ο μοριακός του τύπος.      

18. Κατά την καύση ορισμένης ποσότητας κορεσμένου υδρογονάνθρακα παράγονται

    180 g H₂O και 179,2 L CO₂ μετρημένα σε STP. Να βρεθούν:

        α) Ο μοριακός τύπος του υδρογονάνθρακα.

        β) Τα δυνατά συντακτικά ισομερή του.

        γ) Η ποσότητα σε g του υδρογονάνθρακα που κάηκε.

        δ) Ο όγκος σε stp του οξυγόνου που χρησιμοποιήθηκε για την καύση.

19. Κατά την πλήρη καύση ορισμένου όγκου υδρογονάνθρακα της σειράς των αλκενίων  παράγεται  πενταπλάσιος όγκος CO₂  . Να βρεθούν  οι δυνατοί συντακτικοί τύποι του αλκενίου.

20. Ένα gr υδρογονάνθρακα της σειράς του αιθινίου  καίγεται , το δε λαμβανόμενο νερό είναι ένα gr. Να βρεθεί ο μοριακός τύπος του υδρογονάνθρακα .

21. Ορισμένος όγκος ατμών κορεσμένης μονοσθενούς κετόνης καίγεται με την απαιτούμενη  ποσότητα αέρα , οπότε παράγεται τριπλάσιος όγκος H₂O . Ποιος ο  όγκος  του αέρα που χρησιμοποιήθηκε  αν ο όγκος της κετόνης ήταν  100 L  και ποιος ο συντακτικός τύπος της κετόνης.

22. Αέριος υδρογονάνθρακας καίγεται σε ορισμένη θερμοκρασία και πίεση και παρέχει CO₂ του οποίου ο όγκος είναι τριπλάσιος του όγκου του υδρογονάνθρακα που κάηκε και η μάζα του είναι τριπλάσια της μάζας του υδρογονάνθρακα. Ποιος ο συντακτικός τύπος του Η/C ;

23. Ορισμένος όγκος αερίου υδρογονάνθρακα καίγεται πλήρως και παρέχει τριπλάσιο όγκο CO₂ και διπλάσιο όγκο H₂O , μετρημένων στις ίδιες συνθήκες . Ποιος ο συντακτικός τύπος του Η/C ;

24. 5cm³ αερίου μίγματος αιθινίου και αλκανίου αναμιγνύονται με 20 cm³ Ο₂ .Τα αέρια προϊόντα  ψύχονται και απομένουν 17 cm³ αερίου το οποίο διαβιβάζεται από διάλυμα βάσης και απομένουν  8 cm³ αερίου . Να βρεθούν :

α)  ο όγκος κάθε συστατικού ,

β) ο συντακτικός τύπος του αλκανίου.

25. α. Να βρεθεί ο κορεσμένος υδρογονάνθρακας που περιέχει 16% κατά βάρος Η.

    β. Να βρείτε και να ονομάσετε τα δυνατά συντακτικά ισομερή του παραπάνω υδρογονάνθρακα.

    γ. Κατά την τέλεια καύση 2 mole του παραπάνω υδρογονάνθρακα πόσα g CO₂ και πόσα g H₂O  σχηματίζονται; Ποιος όγκος οξυγόνου σε STP χρησιμοποιήθηκε στην παραπάνω καύση;

26.    5 L αλκενίου , σε κατάλληλες συνθήκες , αναμείχθηκαν με 210 L αέρα.

Μετά την ανάφλεξη του μίγματος τα καυσαέρια του ψύχθηκαν και στη συνέχεια διοχετεύθηκαν σε υδατικό διάλυμα Ca(OH)₂ . Έτσι απέμεινε όγκος που περιείχε 4,5 L οξυγόνου.

Ποιος είναι ο μοριακός τύπος του αλκενίου, αν όλοι οι όγκοι μετρήθηκαν στις ίδιες συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας;

27. Ισομοριακό μίγμα ατμών δύο υδρογονανθράκων απαιτεί για πλήρη καύση 42,5 φορές περισσότερο όγκο αέρα από τον όγκο του.

Το παραγόμενο  CO₂ έχει 5,5 φορές μεγαλύτερο όγκο από τον όγκο του αρχικού μίγματος . Αν κατά την καύση αυτή οι δύο υδρογονάνθρακες παρέχουν την ίδια ποσότητα  Η₂Ο  και οι όγκοι μετρήθηκαν στις ίδιες συνθήκες , να βρεθούν οι μοριακοί τύποι τους .

28. Μίγμα αιθινίου και αιθενίου καίγεται με οξυγόνο . Ο όγκος των προϊόντων , πριν την ψύξη τους , είναι κατά 300ml μικρότερος από τον όγκο του αρχικού μίγματος .

Μετά την ψύξη των προϊόντων παρατηρείται νέα μείωση του όγκου κατά 1400 ml. Στη συνέχεια τα προϊόντα αυτά διαβιβάζονται μέσα από διάλυμα βάσης , οπότε τελικά απομένουν 300ml αερίου. Αν όλοι οι όγκοι μετρήθηκαν στις ίδιες συνθήκες , να βρεθούν : α) ο όγκος του οξυγόνου που χρησιμοποιήθηκε στην καύση 

και β) η % κ.ο σύσταση του μίγματος των υδρογονανθράκων.  

29. Ορισμένος όγκος μίγματος ατμών μεθανόλης  και αιθανόλης  καίγεται πλήρως και παράγει το ίδιο ποσό CO₂  με εκείνο που παράγει ίσος όγκος , μετρημένος στις ίδιες συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας , μίγματος μεθανίου και προπανίου του οποίου η κ.ο σύσταση είναι 25% προπάνιο και 75% μεθάνιο . Να υπολογίσετε την % κ.ο σύσταση του μίγματος των αλκοολών.